Tanjung Priok Jakarta

Nadat we in Singapore op de Hollandse club het einde hadden gevierd van onze lange camperreis zijn we overgestoken naar Bali om daar even op adem te komen van alle inspanningen en vermoeidheid. We zijn naar een rustige plek in het Noorden gegaan en hebben daar een week lang kunnen genieten van de rust en gastvrijheid. Slapen als blokken, even zwemmen en snorkelen en dan vielen we alweer in slaap. Daarna doorgereisd naar midden Java, waar we voor Pikulan een paar jaar geleden onderwijsprojecten hebben opgezet. Het werden 3 dagen van reizen en scholen bezoeken. Intensieve gesprekken met leerkrachten, leerlingen en soms ook ouders. De streek is een erg droog agrarisch gebied met veel arme boeren. We zijn erg onder de indruk van de wijze waarop de scholen de gezinnen en de kinderen selecteert. Men heeft een screeningteam van vrijwilligers die alle aangemelde gezinnen bezoekt en via een uitgebreid formulier hun financiele situatie in kaart brengt. Men doet dat over en weer om te voorkomen dat men de groep van de eigen school bevoordeeld. Daarna worden alle kinderen besproken en moet er een selectie worden gemaakt omdat er uiteraard ook een budget is. Dat vindt het screeningteam het zwaarste deel van het werk. Pikulan sponsort momenteel 165 kinderen uit de opbrengsten van de kringloopwinkel. De kinderen en de ouders zijn iedereen erg dankbaar voor de steun om het schoolgeld dat zij niet volledig kunnen betalen aan te vullen zodat hun kind het beste onderwijs in de buurt kan krijgen en hun later kan helpen als het met een goed diploma een baan kan krijgen.

Tanjung Priok

Daarna zijn we naar Tanjung Priok gegaan. Ook hier werden we verrast door het enthousiasme van het bestuur van het vorig jaar opgezette project. Men vertelde ons de ervaringen van de door hun gescreende gezinnen. zelfs voor deze mensen uit dezelfde omgeving waren het emotioneel zware bezoeken. Veel van de gezinnen leven onder erbarmelijke omstandigheden door een combinatie van ziekte of overlijden van de kostwinners of werkloosheid door gebrek aan alternatieven in de haven. De screening groep moest soms 4 tot 5 keer op bezoek om een niet geregistreerd gezin te vinden waarvan men via via wist dat er een kind niet meer naar school ging door gebrek aan middelen en hulp. De gezinnen waren ontzettend verrast en blij dat er iemand kwam om hun te vertellen dat men ondersteuning kon krijgen. Uiteindelijk zijn er 87 gezinnen gevonden die in aanmerking kwamen voor directe hulp. Pikulan heeft toen besloten om alvast in juli de eerste groep naar school te kunnen laten gaan. Dat is een groep van 54 kinderen geworden. De rest kon nog niet worden geholpen omdat er geen geld meer in het potje zat. Maar daar hebben jullie wat voor gedaan.  Jullie hebben ons gesponsord om de kinderen hier te helpen. Het eindbedrag op de rekening was in Singapore op 1 oktober 6700 euro, maar er komt nog steeds geld binnen. We kunnen niet de emoties overbrengen die wij hebben gevoeld tijdens de gesprekken maar we moeten jullie allemaal heel erg hartelijk bedanken en de groeten doen van alle mensen hier die soms nog niet begrijpen dat er mensen zijn die iets om hun kinderen geven. Door jullie hulp kunnen we nu nog 20 kinderen helpen in juli op de wachtlijst terecht zijn gekomen. Misschien lukt het ons ook nog wel om de andere 13 te kunnen helpen. De overheid helpt nu ook mee en geeft de betrokken gezinnen een soort kaartje waarmee ze boeken, kleding en schoeisel kunnen krijgen. Laten we afsluiten met het Indonesische zinnetje Banyak terrimah kassih.

 

Geen reactie's

Geef een reactie