Verlof in een koud Fryslan

We hebben even een paar weken vakantie genomen van onze reis. Klinkt misschien gek, maar je moet op tijd weer de nodige zaken regelen voor het volgende traject. Ook is het bezoeken van kinderen, kleinkinderen en vrienden best wel leuk na zo’n lange tijd. Bovendien wil je ook wel weer eens even lekker mee mopperen over hoe slecht het eigenlijk is in ons kleine landje. We kunnen nu echter uit ervaring zeggen dat het bij ons in Nederland echt zo slecht nog niet is.

Momenteel verblijven we in een bungalow in Eernewoude, omdat ons eigen huis nog is verhuurd. Vanuit dit huisje hebben we een mooi uitzicht over het prachtige natuurgebied, de Alde Feanen. De tijd vliegt echter om. We moeten weer allerlei visa regelen om de terugreis door Vietnam, Cambodia, Laos via Tibet/China en de Stanlanden goed te laten verlopen. Ook de planning van deze trip kost erg veel tijd, want soms ontdek je plotseling dat bepaalde gebieden en grensovergangen in Tajikistan niet voor vreemdelingen toegankelijk zijn.

Ze hebben in de garage in Laos, ratten in de camper ontdekt. Die beesten hebben verschrikkelijk huis gehouden. Ze hebben onze voorraden gedroogd voedsel, onderbroeken en sokken opgevreten en er een zwijnestal van gemaakt. Maaike, de dochter van Joan, heeft samen met de garagehouder een berg werk gehad om de camper weer enigszins schoon te maken. De stoffering zal misschien moeten worden vervangen. Ze hebben reeds 7 ratten met een gluetrap gevangen. We zullen wel zien wat er moet gebeuren als we daar aankomen in mei. In ieder geval hebben een paar dagen meer gepland om eventueel reparaties uit te voeren.

Dus gaan we eerst gewoon naar Nieuw Zeeland en Australie, waar we een camper hebben gehuurd. Dan terug naar Azie waar we nog een trip doen door Noord Vietnam. Daarvandaan terug naar Laos. De camper reisgereed maken en dan Cambodia in, naar Watt Angkor in Siem Reab. Via Laos weer terug naar boven , naar de grens met China. Deze keer kruisen we met een andere gids en reis-organisatie langs Tibet en de Karakorum Highway naar de grens met Tajikistan. We willen daar graag ook de Pamir Highway berijden. Deze 2 highways zijn eigenlijk gravel wegen op 4000 meter hoogte. Ze gaan dwars door schitterende berggebieden met bergen van 7000 meter hoogte. Het lijkt ons enerverend om die route te rijden. We zijn in afwachting van de vergunningen en informatie over de omstandigheden van die wegen in juni.

De actie voor Tanjung Priok heeft nu al 7000 euro opgebracht. We kunnen daar 20 kinderen mee helpen om naar een goede school te gaan. De Stichting Pikulan heeft ook al 54 kinderen omarmd. We willen tijdens de terugreis proberen om de 13 kinderen, die we nu nog niet konden helpen omdat er geen geld genoeg was, ook naar school te kunnen laten gaan. De ouders en de kinderen die we in Jakarta hebben ontmoet zijn jullie allemaal heel erg dankbaar voor de hulp. We waren diep geroerd door de verhalen van de betrokken mensen.

Wij wensen jullie alvast een plezierige Kerst en een gezond 2018. Groet van ons uit Eernewoude.

 

Geen reactie's

Geef een reactie