Einde reis door NZ

We zijn in Auckland aangekomen en logeren in een klein en knus hotelletje in het centrum. Moe van alle indrukken tijdens onze campertrip hebben we geslapen als blokken. Nu 2 dagen deze drukke stad verkennen. Joan heeft nog een afspraak gemaakt met de 2 kinderen van haar onlangs overleden nichtje. Daarna gaan we door naar Melbourne. De reis hier in NZ was prachtig. Nadat we kerst in Queenstown hadden gevierd, zijn we in die omgeving verder getrokken om ook oudejaarsavond daar te vieren. Dat bleek een goede keus. Het is ’s middags op het haventerrein al erg druk en men mag geen alcohol drinken op straat. Dat maakt de sfeer wel zo leuk. Geen politie pesten of schelden en tieren op hulpverleners. Er werd de hele avond door verschillende bands afwisselende muziek gespeeld en het publiek kon zich om 12 uur ’s nachts omdraaien om over de haven naar een prachtige spetterende vuurwerkshow te kijken. Daarna konden wij in alle rust naar onze camping terugrijden, want op straat hoef je niet te vrezen voor vernielingen of overlast. Op nieuwjaarsdag zijn we verder gegaan om het Zuider-eiland langs de Westkant te verkennen. We hebben de grote gletschers, de Franz Josef en de Fox gletscher, bezocht. Daar werd ons duidelijk dat ook hier de “global warming” zijn sporen achterlaat. De gletschers zijn, volgens metingen over de laatste honderd jaar, vooral de laatste 20 jaar rap gekrompen in lengte en breedte. De laatste dagen van ons verblijf op het Zuidereiland hebben doorgebracht in het Abel Tasman park, een heel mooi natuurgebied. Je kunt daar heerlijk wandelen en je met een watertaxi van baaitje naar baaitje laten vervoeren. Op de terugreis stormde het stevig en onze watertaxi stuiterde dan ook met hele harde klappen over de Tasmanzee. Hoewel de Engelsman Cook hier wordt verheerlijkt als de ontdekker en brenger van de Westerse waarden uit die tijd, was onze Grunninger Abel dat baasje ongeveer 100 jaar voor. De Maori’s waren er echter al een paar eeuwen eerder achter gekomen, al varend vanuit de Polynesische eilanden, dat NZ wel de moeite waard was om te wonen. Dus tot 1300 was dit land alleen bevolkt door dieren die het rijk letterlijk alleen hadden. Door later ingebrachte, vreemde dieren is de balans helemaal verstoord geraakt. Je ziet veel vogels die niet of nauwelijks kunnen vliegen omdat ze dat niet nodig hadden om te ontsnappen. De oversteek naar het Noordereiland verliep letterlijk stormachtig. Na een kort nachtje op de boot, hebben we het Papa Museum bezocht. Dit is het nationaal museum van NZ en geeft heel veel informatie over het ontstaan, de emigratie door Maori, Engelsen en andere volkeren. We hebben met een tour rond het Noordereiland, over de kustroutes, onze reis afgerond. De natuur is overweldigend mooi, de mensen uiterst vriendelijk en behulpzaam en de infrastructuur is goed onderhouden. Je kunt hier op je gemak wel een half jaartje doorbrengen. De kosten van levensonderhoud zijn beduidend hoger dan in ons landje. Wat ook opvalt is het hoge percentage mensen met obesitas verschijnselen. Dat gekoppeld aan de enorme aantallen fastfood restaurants geeft te denken. Maar de lobbyisten  van deze giganten blijven beweren dat daar geen relatie tussen is. Merkwaardig.

Wij zijn klaar voor de volgende trip om Australie te verkennen. Lieve groet van ons uit Auckland.

Geen reactie's

Geef een reactie